...پرواز با تو باید -


	یک تار مو برای پریشانی ام بس است... انداختی هر پهلوان را بر زمینت با چشم هایت ، گوی های آتشینت من باختم ایمان و عقل ناقصم را وقتی قسم خوردم به زیتونت ، به تینت لبْ قرمزِ چشم آبی گیسو طلایی الحمد لله و ربّ العالمینت الحمد للّهی که مستم کرد از عشق با پای خود آورد تا میدان مینت باید ببینی لحظه ی جان دادنم را رگ های من ارزانی حمام فینت آهوی جنگل های سرسبز شمالی ای گرگ های بی سروپا در کمینت با دوستانت دشمنم ، بیرون بیاور این مارها را از میان آستینت اسطوره ی ناب غزل های منی تو شهری خرابِ شعرهای دلنشینت صد نه ، هزاران لشکر از دل های زخمی مانده ست پشت سایه ی دیوار چینت ○ نفرین به من ، نفرین به من ، نفرین اگرکه با من نباشد روزهای بعد از اینت \|+\| نوشته شده توسط رضا نیکوکار در یکشنبه 1 دی1387 \|