...پرواز با تو باید


	بچین دوباره می زنیم سفید تو سیاه من... ای پای ثابت همه ی سور و سات ها شیرین تر از حلاوت نقل و نبات ها دارایی دلم که ندارم به جز تو هیچ بیگانه با تمامی خمس و زکات ها زیباترین بهانه برای نفس زدن از لحظه ی تولدمان تا وفات ها از بس که شاعران فقط از تو قلم زدند سرریز مانده کاسه ی صبر دوات ها آخر چقدر مست تو باشند این همه سنگ تو را به سینه بکوبند لات ها آواره کرده ای همه ی شهر را ببین! هر روز همهمه ست درِ منکرات ها تو نظم نقشه های جهان را به هم زدی زیر و زبَر شده همه ی مختصات ها □ ای عشق ! با تو من همه ی عمر برده ام دیگر چرا بترسم از این کیش و مات ها \|+\| نوشته شده توسط رضا نیکوکار در یکشنبه 19 مهر1388 \|